ไปเที่ยวคาสิโนเชียงรายกัน เจ้านายของฉันก็โพล่ออกมาในขณะที่ทุกคนกำลังนั่ง
ฉันหันไปมองบอสด้วยสายตางง ๆ ว่า เฮียแกเพี้ยนอะไรขึ้นมาถึงอยากไปเที่ยวในตอนนี้
“ไปวันนี้น่ะเหรอพี่กอล์ฟ?” ฉันถามบอสที่เผอิญชื่อเดียวกับฉัน
“เออ ไปวันนี้แหละ เอ้า เลิกทำงานได้แล้ว แยกย้ายกันไปเก็บของ เราจะไปกันสองวันหนึ่ง
คืน” คราวนี้ไม่ใช่ฉันคนเดียวที่ตกใจล่ะ เพราะขนาดพี่ที่ทำงานด้วยกันยังร้องถามด้วยความตกใจ “อะไรนะ!?” “เออ…น่า ไปรถพี่นี่แหละ ไปๆ แยกย้ายกันไปได้แล้ว ให้เวลาชั่วโมงหนึ่งเดี๋ยวพี่ไปรับที่บ้าน” กับอีกหนึ่งชั่วโมงต่อ เหล่าพนักงานบริษัทกราฟิคเล็กๆ แห่งหนึ่งในเชียงใหม่ที่มีกันอยู่สี่
ชีวิตก็มุ่งหน้าสู่จังหวัดเชียงรายทั้งที่ยังงงๆ ว่า ตูหลวมตัวมาได้ยังไง
กว่าพวกเรามาถึงเชียงแสนก็เป็นเวลาประมาณสองทุ่มกว่าๆ แล้ว พวกเราเข้าพักที่เกสต์เฮ้าส์แห่งหนึ่งซึ่งอยู่แถวๆ สามเหลี่ยมทองคำนั่นแหละ พอเช็คอินเข้าไปแล้วบอสก็มาเคาะประตูเรียกพวกเรา “เฮ้ยได้ ไป คาสิโน กัน” “จะบ้าเหรอพี่กอล์ฟ ใครเขาจะให้เราข้ามแดนไปตอนกลางคืนงี้ล่ะ” ต้องขออธิบายนิดหนึ่ง ว่า ไอ้คาสิโนที่เขาว่านี่มันอยู่ในฝั่งพม่า ซึ่งถ้าจะไปก็ต้องใชหนังสือผ่านแดนข้ามไปอย่างถูกกฏหมาย ซึ่งก็ข้ามได้แต่เฉพาะช่วงกลางวันเท่านั้น ส่วนกลางคืนเขาห้ามเด็ดขาดเลย
“ก็เมื่อก่อนที่พี่มามันข้ามได้นะ ไปเถอะ ลองไปดูก่อนก็ไม่เห็นเป็นไรเลยนี่” เอากะเฮียแกสิ
สงสัยว่าอยากจะเข้าบ่อนเต็มแก่แล้ว
แต่พอไปถึงที่ข้ามฟากปรากฏว่า ข้ามไม่ได้ค่ะ เพราะช่วงนี้เรากำลังมีปัญหาทางด้าน
ชายแดนและพวกพม่า(ผ่าง…บอสหน้าแตก ฮา…) พวกเราก็เลยกลับมานอนเอาแรงกันที่
เกสต์เฮ้าส์กัน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น